Doborem kolorów rządzą pewne ponadczasowe zasady, które nie zależą od mody. Wyobraźmy sobie wszystkie barwy, posegregowane według stopnia nasycenia oraz ułożone zgodnie z długością fal światła widzialnego: od czerwieni po fiolet. Mamy oczywiście kolory podstawowe (żółty, czerwony, niebieski) oraz pochodne (pomarańczowy, fioletowy, zielony), a każdy z nich w ogromnej liczbie odcieni. Ich wzajemne relacje najlepiej oddaje zestawienie zwane kołem barw, czyli diagram kołowy, którego uproszczoną wersję prezentuje ilustracja.

- Reklama -

Wyróżniamy trzy podstawowe sposoby łączenia kolorów:

  • zestawienia monochromatyczne (jednokolorowe)
  • zestawienia harmonizujące (analogiczne)
  • zestawienia kontrastujące, zwane także dopełniającymi.

10094

Zestawienia monochromatyczne polegają na łączeniu różnych odcieni jednej barwy, dobieranych według stopnia rozbielenia. Są one najbezpieczniejsze i praktycznie gwarantują osiągnięcie zadowalającego efektu, zarówno jeśli celem jest wnętrze subtelne (wtedy należy łączyć odcienie leżące blisko siebie) jak i wnętrze dynamiczne (powstające z połączenie barw odległych: bardzo rozbielonych z nasyconymi). Proporcje poszczególnych kolorów mogą zarówno opierać się na równowadze ilościowej jaki i na przewadze jednego koloru, który staje się bazą nad drugim, który wtedy staje się akcentem.

Zestawienia harmonizujące polegają na łączeniu kolorów sąsiadujących ze sobą na kole barw. Jeśli decydujemy się na tego typu połączenia należy mieć na uwadze, że najkorzystniej prezentuje się sąsiedztwo odcieni o identycznym lub bardzo podobnym stopniu rozbielenia. Wnętrza w których zastosowane zostają kolory analogiczne z reguły są spokojne i wyważone, a przy tym niezbyt dynamiczne. Jeśli chodzi o ilość danej barwy, najkorzystniej działa równowaga, wtedy efekt harmonii zostaje spotęgowany.

Zestawienia kontrastujące polegają na łączeniu kolorów położonych naprzeciwko siebie na kole barw, co oznacza, że obok siebie znajdzie się kolor podstawowy oraz pochodny, ale zbudowany z  barw podstawowych innych niż ta wybrana (na przykład błękit oraz pomarańcz, pochodzący od czerwieni i żółci). Zestawienia te zawsze działają bardzo silnie, są dynamiczne i zdecydowane. Przy proporcji 1:1 mogą dać wrażenie chaosu, jednak odpowiednio dobrane zarówno pod względem odcieni kolorów jak i ich proporcji są niezwykle atrakcyjne.

Opisane powyżej metody łączenia barw są rodzajem klucza, który jest w stanie zagwarantować ciekawy efekt, co nie oznacza, że jest jedynym sposobem na operowanie kolorami. Odbiór barw  zależy od doświetlenia pomieszczenia, jego położenia względem stron świata, wzajemnych relacji kolorowych powierzchni i przedmiotów a nawet nastroju patrzącego.
Pewne mankamenty pomieszczeń można z łatwością ukryć albo zniwelować używając kilku prostych tricków zmieniających optycznie odbiór wnętrz, co więcej zaingerować można skutecznie w nastrój osób przebywających we wnętrzu.

 

zródło:www.koloriwnetrze.pl

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here